که جای تو می شود
این جاری بی پایانیست
در مقابلم،که هی می روی
تا جهان در من پیاده شود
در چشمهای من
تو
راه می روی
انگار روبروی دیواری که من ام
و درختی
انگار توئی که گامهایت
بوی نارنج -
پیراهنم را بَر گرفته است
در مقابل هم،
به دیوار ذل میزنی و
شانه هایت را
من برای پریشانی موهایت آماده می کنم
(دلتا)
لینک ثابت
ساعت 12:55 توسط داریوش رضوان
|
تا کی بچرخم دور سرم
در خنجرش پاییز
گلوله میکند
وقتی غلاف می شود این شاخه
دلتنگی بی پایانیست
گردن آویز،
تا بچرخاند این موهای پریشان و
چنگ در چنگ
تا موهایت بزنم
کجا!!؟
نمی دانم،
کِی!!؟
نمی دانم،
اصلا نمی دانم این تار کجای چه کسی بزنم.
(دلتا)
لینک ثابت
ساعت 13:38 توسط داریوش رضوان
|
